اولين داستان كوتاه اين ماه ، كاريست از نويسنده خوب و به نام استان سركار خانم فرزانه رحماني نفر برگزيده جشنواره بانه در سال 84  . از ديگر عناوين ايشان ميتوان به كسب مقام در جشنواره داستان هرمزگان و جشنواره هاي ادبي استان همدان اشاره كرد . فرزانه رحماني علاوه بر نوشتن داستان ، فعاليتي گسترده در تدريس و آموزش اين هنر ارزشمند به نوجوانان علاقمند كشور نيز دارد . متاسفانه اولين داستان ايشان به علت بد رنگ شدن و نا خوانا بودن مطالب خوب از كار در نيامد . با عذرخواهي از اين نويسنده ارزشمند انجمن ، مطالعه مي كنيم داستان ايشان را با نام ...

                                             كاسه سفال آبي

«فقط يه خوش آمدگويي ساده ، واسه اينكه بهتر بشناسيمشون » اين حرف را در جواب شوهرش كه پرسيد « روحي ! فكر مي كني واقعا لازمه ؟ » گفت . هميشه از شب قبل نخود و لوبياي آش را خيس مي كرد و صبح زود بارش مي گذاشت . همه مي گفتند آشهايش بي نظير است . حالا آش حسابي جا افتاده و بويش تمام آپارتمان را برداشته بود . مي خواست براي همسايه جديدشان ببرد . مرد را توي راه پله ها ديده بود . از خريد بر مي گشت . يكي از كيسه ها ، همان كه سيب داشت از دستش افتاده بود و همه سيبها راه گرفته بودند توي پله ها . مرد رسيده و كمكش كرده بود . بعد گفته بود كه همسايه جديد است و راجع به همسايه هاي ديگر پرسيده بود . اولين بار بود كه مرد را مي ديد . مرد خوش قيافه و جذاب به نظر مي رسيد . روحي گفته بود كه آنها اولين وتنها ساكنين اين مجتمع هستند . مرد خوب هم حرف مي زد ظاهرش به آدم حسابيها مي ماند ، اما اينجا توي اين مجتمع …به نظرش جوردر نمي آمد . مرد جلوي در، كيسه هاي روحي را زمين گذاشته و لبخند زد ه بود .
حالا به بهانه بردن آش مي خواست سر از زندگيشان در آورد ، شايد هم مي خواست زنش را ببيند . آش آماده كشيدن بود . روي ميز آشپزخانه يك كاسه كريستال ، يك كاسه چيني گل سرخي و يك كاسه سفال آبي گذاشت . شوهر ش هميشه دلش مي خواست در ظرفهاي كريستال غذا بخورد . فكر مي كرد اين طوري مثل پولدارها مي شوند . اما روحي ظرفهاي سفالش را ترجيح مي داد ،ديوانه ي رنگ آبي شان بود . تصميم گرفت آش را در كاسه سفالي بريزد . حواسش را جمع كرد تا لبه هاي ظرف كثيف نشوند . رويش را با كشك و پياز داغ تزيين كرد . به ظرف آش نگاه كرد . خوشش آمد . كاسه را توي سيني گذاشت . مانتويش را پوشيد و جلوي آينه ايستاد . رنگش پريده بود . شوهرش اصرار داشت كه او آرايش كند اما روحي هميشه گفته بود كه دوست ندارد مثل دلقكها به صورتش رنگ ولعاب بمالد و همه اين حرفها مانع از اين نشده بود كه باز هم شوهرش برايش لوازم آرايش نخرد به هواي اينكه روحي يك روز كوتاه بيايد . از توي كشوي ميز آرايشش يك رژ صورتي بيرون آورد و به لبهايش ماليد . صورتش كمي رنگ گرفت . كمي هم عطر به خودش زد . عطر را چند روز پيش شوهرش به مناسبت سومين سالروز ازدواجشان به او هديه داده بود . همان موقع بدون اينكه ببويدش گفته بود « ممنون !» و يك بوسه سرسري به گونه هايش زده و گذاشته بودش روي ميز . از بين روسريهايش يك روسري زرشكي را برداشت وبه سر كرد . دوباره خودش را در آينه نگاه كرد . زيبا بود . چشمهاي سياه درشت ، گونه هاي برجسته و چانه اي گرد كه به چهره اش اصالت ملكه ها را مي داد . از اتاق كه بيرون آمد شوهرش با تعجب نگاهش كرد « مهمونيه ؟» بايد چيزي مي گفت « خوب ..نه ..راستش فكر كردم اولين برخورد تا هميشه توي ذهن مي مونه ، نمي خوام راجع بهم حرفهاي بدي بزنن » شوهرش باور نكرد ، آخر هر بار كه شوهرش به خاطر لباس پوشيدنش به او تذكر مي داد و مي خواست كه خوب لباس بپوشد مي گفت « حرف كسي ذره اي برايم اهميت نداره اونجوري كه دوس دارم مي پوشم» .شوهرش روزنامه اي را كه مي خواند روي ميز گذاشت و از روي كاناپه بلند شد . روحي دستپاچه به شوهرش نگاه كرد كه از كنارش گذشت و به طرف دستشويي رفت « خدا مي دونه تو سرت چي مي گذره !؟ » . روحي توجهي نكرد . سيني را برداشت . در آپارتمان را باز كرد . نفس عميقي كشيد و در را پشت سرش بست . لحظه اي ايستاد . از پله ها بالا رفت . جلوي در همسايه شان ايستاد . آب دهانش را قورت داد . دستش را روي زنگ فشار داد .
در باز شد . مرد يك لباس نخي چهارخانه ي آستين كوتاه با شلوارخاكستري به تن داشت . بارها سر اين موضوع كه دلش نمي خواست شوهرش توي خانه با زير پوش و زير جامه بگردد دعوايشان شده بود . سلام داد ، مرد نگاه تحسين آميزي به روحي انداخت و جوابش را داد . كاسه آش را كه ديد سرش را تا نزديكي آن پايين آورد و بو كشيد . روحي خيره نگاهش كرد . مرد گفت « عجب بو برنگي ، خوشمزه به نظر مي رسه » . روحي تشكر كرد . منتظر ماند تا مرد به خانه دعوتش كند يا دست كم زنش را صدا بزند تا بيايد و از او تشكر كند . اما مرد فقط نگاهش كرد . سعي كرد از بالاي شانه هايش به داخل خانه سرك بكشد . مرد اما پيش دستي كرد و گفت « راستش همه چيز به هم ريخته است وگرنه مي گفتم بيايد تو و با هم يه چايي بخوريم ، بايد منو ببخشيد ». روحي گفت « وقت زياده» و خداحافظي كرد اما قبل از اينكه مرد در را ببندد برگشت و پرسيد « خانمتان به كمك…….» مرد حرفش را بريد و با خنده گفت « من تنها زندگي مي كنم‌» . روحي چند لحظه خيره به مرد نگاه كرد . مرد گفت «خداحافظ » و دررا بست.
روحي توي راه پله ها ماند . چند بار برگشت و به در بسته ي خانه ي مرد نگاه كرد . ناگهان توي راه پله ها شروع به دويدن كرد . به در آپارتمانشان كه رسيد ، دستش را محكم روي زنگ فشار داد . شوهرش با عجله در را باز كرد « اتفاقي افتاده ؟» . نگاهش افتاد به گوشه ي پاره شده ي زير پوش شوهرش و گفت « نه!» بعد بوسه اي دزدكي از لبها ي او گرفت و كنار زدش . شوهرش بيرون را نگاه كرد . در را كه بست صداي روحي را شنيد داشت يك تصنيف عاشقانه قديمي را زمزمه مي كرد .دنبال صدا وارد اتاق خواب شد . روحي يك پيراهن صورتي را ازتوي كمد بيرون كشيد . شوهرش هميشه به او گفته بود كه اندام فريبنده اش بزرگترين حسن او به حساب مي آيد . حالا روحي جلوي چشمش بود . روحي پيراهنش را پوشيد ، موهايش را شانه زد و روي شانه هاي لختش ريخت . مرد لبه تخت نشست و نگاهش كرد . روحي جلوي ميز آرايشش ايستاد و از توي آينه براي شوهرش شكلك در آورد . مرد بلند شد واز پشت دستهايش را دور كمر روحي حلقه كرد و سر گذاشت توي موهايش . خودش را با زحمت ازآغوش شوهرش بيرون كشيد و به آشپزخانه رفت .در قابلمه را برداشت . از توي كابينت ظرفهاي غذا را بيرون آورد . يك طرف كاسه ي سفال و سمت ديگر كاسه ي كريستالي گذاشت . به بالا نگاه كرد آنجا كه مرد همسايه زندگي مي كرد و لبخند زد . از توي كابينت كاسه بزرگتري در آورد و كنار اجاق گذاشت و شوهرش را صدا زد . از توي يخچال بطري آب را در آورد تا روي ميز بگذارد . شوهرش را ديد كه توي درگاهي در ايستاده و نگاهش مي كند « چته ؟ چرا اينطوري زل زدي به من ؟ » . مرد چيزي نگفت فقط چند بار سرش را محكم تكان داد . روحي بازويش را گرفت « سرت درد مي كنه ؟ » مرد نشست پشت ميز وگفت « روح انگيز ! به من نگاه كن ، خبري شده ؟» روحي به سمت اجاق رفت . پياز داغ روي آش را كشيد و گذاشتش روي ميز . « نه ! چطورمگه ؟» برگشت و در قابلمه را گذاشت « فقط ، يه چيزي ! مي دوني همسايه بالايي يه مرد تنهاست !» و به شوهرش نگاه كرد . مرد را ديد كه توي كاسه سفال آبي آش ريخته است و سرش را تا نزديكي آن پايين آورده و بو مي كشد . روحي روي صندلي نشست . به بالا نگاه كرد ، آنجا كه مرد همسايه زندگي مي كرد

                                               (( انجمن نويسندگان جوان ملاير ))                           

……………………………………............................................…………………………. 

فرا خوان دومين جايزه ي ادبي داستان كوتاه شهر كتاب

بدينوسيله از تمام نويسندگان خوب كه در ضمينه ي داستان كوتاه فعاليت مي كنند دعوت ميشود تا با ارسال آثار خود به آدرس ما به نشاني : تهران – خيابان حافظ شمالي – جنب زرتشت – روابط عمومي شهر كتاب مركزي – دبيرخانه ي جايزه . در دومين سال برگزاري اين جايزه ي بزرگ ادبي شركت فرمايند. علاقمندان به شركت در اين جايزه ميتوانند داستانهاي كوتاه خود را از 20شهريور لغايت 10 آبان 1386  به آدرس بالا يا پست الكترونيكي ما bcaward@gmail.com  ارسال فرمايند . ( روابط عمومي شهر كتاب )

هیئت داوران این دوره، شامل:
«علی خدایی، سیدرضا شکراللهی، محمدحسن شهسواری، مصطفی مستور، مهسا محب‌علی و امیرعلی نجومیان»از میان داستان‌های رسیده ابتدا بین پنجاه تا شصت داستان را انتخاب می‌کنند. در مرحله‌ی بعد، پانزده داستان برگزیده معرفی خواهند شد که هدایای ارزنده‌ای به نویسندگان آن‌ها اهداء خواهد شد. و سرانجام در روز ۲۵ بهمن (روز جهانی داستان کوتاه) طی مراسمی ویژه، نویسندگان داستان‌های رتبه‌های یکم تا سوم، افزون بر هدایایی نفیس، جوایز خود را به این شرح دریافت خواهند کرد:

    * رتبه‌ی یکم، پنج سکه‌ی بهار آزادی
     * رتبه‌ی دوم، چهار سکه‌ی بهار آزادی
    * رتبه‌ی سوم، سه سکه‌ی بهار آزادی
یادآوری  می‌شود داستان‌ها نباید از پنج هزار کلمه بیش‌تر باشد و هر نویسنده تنها یک داستان ‌کوتاه می‌تواند برای شرکت در مسابقه بفرستد. ضمن آن که داستان‌ها نباید قبلاً در کتاب یا نشریات کاغذیِ رسمی منتشر شده باشند و داستان‌هایی که در مسابقات کشوری موفق به کسب عنوان یا جایزه شده باشند، در داوری شرکت داده نخواهند شد. موضوع داستان آزاد ميباشد . از اثر ارسالي 4 نسخه كپي شده نيز ارسال بايد گردد .

...........................................................................................................

 داستان اجاق كور يكي ديگر از نوشته هاي  محمد رضا سبزواري جوزاني است . اين نويسنده ي خوب انجمن با توجه به سن مناسب و تجربه ي بالايي كه در عرصه ي شعر و داستان كسب كرده ، ميتواند يكي از داستان نويسان آينده دار انجمن باشد . كسب عنوان اول در بخش داستان كوتاه دهمين جشنواره ي ادبي استان همدان ، وي را به عنوان اميد اول انجمن مان در جشنواره ي يازدهم ، تبديل ساخته . با داستانش همراه ميشويم .

                                          (( اُجاق كور ))

قاسم پاها يش را دراز كرد جلوي در آشپز خانه . زري خانم از روي پاهاي سياه قاسم پريد و رفت داخل

-      يا بيا تو ... يا برو اون اطاق.

قاسم چيزي نگفت . تكان هم نخورد . به لپ هاي سرخ زري خانم  نگاه كرد . درست عين ده ... دوازده سال پيش  بود  .  باباش  گفته  بود (( دو تا شرط .  قبول كردي،  بهت  دختر  ميدم )) قاسم گفته بود : عيب نداره بگو ... باباش گفته بود  : (( اول  اينكه  بري  حموم چركات بريزه . دوم اينكه دو جريب باغ انگور بزني پشت عقدش ))

قاسم   دو   جريب  باغ انگور زده بود پشت عقد زري خانم . حمام نرفته بود . زري  خانم  قاشق  را  كرد ميان قابلمه و در آورد . قاشق پر شد از آبگوشت .

قاشق  را  گرفت  جلوي  لبهاي  قاسم  و  گفت: (( فوت كن )). قاسم فوت كرد . زري خانم آبگوشت را مزه كرد .

-       نمكش خوبه؟

قاسم   ميخواست  بگويد  :   زنِ   خنگ    .   خودت    ميخوري از   من    مي پرسي ... ترسيد بگويد زري خانم ناراحت  شود . گفت   :   زري خانم ... تو بخاري نفت بريز كه فردا حتما ميرم.

زري خانم خنديد  

-  تا ببينم ...

قاسم با دست هاي چركش نان را تكه تكه كرد و ريخت ميان  آبگوشت . زري خانم كاسه  را بدون نان هورت كشيد.

-      ميخواي تمام زمستونو بخوابي تو خونه ؟ دنبال كار، مار نميري ؟

قاسم قاشق آخر را هم كه خورد گفت : نه كه  نميرم  . منم    مثل   بقيه  .  ميگي   برم شهر گدايي ؟    دو روز ديگه مونده تا گندم  چيدن  .   بعد شم   كه انگور چيدنه .

زري خانم سفره را جمع كرد و برد  آشپزخانه . قاسم داد زد .

-      ميخواي بميري من بيكارم  .

 زري خانم آمد ميان  اطاق و   زل  زد   به   چشم هاي قاسم .  قاسم سرش را انداخت پايين و گفت : تو  بخاري نفت بريز  قصد كردم فردا حتما ...

زري خانم پريد وسط حرفش.

   - هنر كردي  بعد چِل  سال  تازه  ميخواي   بري   حموم    ؟  اونم     خدا كنه كه راس بگي   نفت كه هيچ ... گازوئيل برات ...

قاسم دراز كشيد وسط اتاق .  چشمهايش  را  بست . حس كرد زري خانم رويش پتو انداخته .

صبح شد  .  زري  خانم  بخاري  را  پر كرد  از  نفت . قاسم هم بيدار شد .   نمازش را خواند . بدون وضو .   زري خانم صبحانه اش را برايش آورد . نان و شيره . يك استكان هم چاي .

-      بخاري رو پر كردم نفت.

صداي زري خانم بود . لقمه  ميان گلوي قاسم گير  كرد . افتاد به سرفه كردن . استكان چاي را برداشت و سر كشيد . چشمهايش را ريز كرد و پرسيد :مگه نفت داشتيم ؟

زري خانم گفت : (( نداشتيم ... از همسايه گرفتم ))

قاسم گفت: غلط  كردي   رفتي   درخونه ي  همسايه  .  نفت    بخوره  تو   سرت زنيكه ي پدر ...

سوخته اش   را نگفته   بود كه زري خانم گريه افتاد و رفت به طرف در آشپزخانه . قاسم هم رفت تا جلوي در . پايش را دراز كرد  .    به   لپ هاي سرخ زري خانم نگاه كرد .

درست عين ده ... دوازده سال پيش بود. 

                                (( انجمن نويسندگان جوان ملاير ))  

..................................................................

پنجم مهرماه 1386

امسال هم مثل سال پيش متاسفانه جشنواره ي استاني با غيبت بزرگان داستان استان برگزار خواهد شد. شايد باز بي كيفيتي اين جشنواره و انتخاب داستانهايي نه چندان قوي توسط داوران را همچون سال پيش ، در پيش رو داشته باشيم ولي اين شركت نكردن نويسندگان صاحب نام يك حسن بسيار بزرگ دارد . آنهم ايجاد فرصت براي نويسندگان نو پا و تازه نويسان استان ميباشد تا آنان نيز بتوانند حرفهاي خود را زده و شانس براي كسب عنوان نيز برايشان بيشتر شود . چيزي كه در سالهاي پيشين شاهد آن نبوديم .

جلسه اين هفته انجمن روز پر داستاني را پشت سر گذاشت . حامد جعفري جوان نو قلم انجمن كارش را با نام (( سحر )) ارائه داد . خانم حسيني جديدترين عضو انجمن اولين كار خود را بي نام خواند . كه بسيار مورد علاقه ي منتقدين قرار گرفت. پيشكسوت انجمنهاي ادبي ملاير آقاي علي گودرزي كاري با نام (( دوست )) را به مناسبت هفته دفاع مقدس خواند. (( قناري مست ، ديگر نمي خواند )) جديدترين كار علي رضايي است كه اين روزها يك پاي داستانهاي هر هفته انجمن شده .اما ميرسيم به تازه ترين داستان فاطمه موسوي ((fashion TV  )) كه نام داستان ،خود متفاوت بودن داستان را با ساير داستان هاي موسوي، نشانگر است.سعيد حسين پور نيز كاري با نام (( چشم )) را خواند . پايان بخش جلسه هم داستاني زيبا از استاد عليرضا روزبهاني بود .  

....................................................................................... 

................................................................................................................. 

آقاي  روح الله كرهاني سلام همراه با ارادت ما را پذيرا باشيد . متشكريم از اينكه قبول زحمت فرموده و به وبلاگ ما لطف كرده ايد . منتظر نقدهاي بعدي شما هستيم با تشكر ( مسعود سبزواري جوزاني – مديريت انجمن )

نقد داستان زني كه ندانست چگونه روسپي شد . نوشته علي رضايي– نقدي از روح الله كرهاني شيرازي

در مورد داستان " زنی که ندانست چگونه روسپی شد ". داستان خوب شروع شده. بار اصلی روایت داستان روی دیالوگ هاست .شخصیت ها در دیالوگ ها به طور غیر مستقیم وزیرکانه معرفی شده اند مخصوصاً شخصیت مرد داستان اما به نظرم می آید شخصیت زن خوب ترسیم نشده . اما دیالوگ ها به نظرم خیلی ضعیف می آیند ونیاز به کار بیشتری دارند.وبهتر بود در دیالوگها به جای زبان معیار از زبان محاوره استفاده میشد. مثلاً در صحبت قصاب "راستی گفتی شوهر داری یا مطلقه ای " به نظرم طبیعی نمی آید.موفق باشید

.....................................................................................................................

استاد عليرضا عرب با سلام به شما و آرزوي موفقيت در تحصيلات و زندگي و مسئوليت ارزشمندتان . خوشحاليم كه به موجب اين وبلاگ موفق به كشف اساتيد تحصيل كرده اي چون شما شده ايم . با آگاهي كامل به درگيريهاي كاريتان در شوراي اسلامي ممنونيم كه به ما وقت داده و آثار نويسندگانمان را نقد ميكنيد. منتظر نقدهاي زيباي شما هستيم و موفقيتتان را از درگاه خداوند منان خواستاريم. ( مصطفي ميرزايي پيهاني – مديريت وبلاگ )

نقدي بر داستان زني كه ندانست چگونه روسپي شد نوشته علي رضايي – نقدي از عليرضا عرب فوق ليسانس ادبيات فارسي
هرچند که داستان را با دقت نخوانده ام ولی درباره نقد دوستان باید بگویم بهتر است نقد آثار ادبی و به خصوص داستان با شناخت کامل از عناصر و ساختار داستان همراه باشد تا نقد شما مصداق این گفته معروف چخوف نویسنده بزرگ روس نشود که منتقدین را به خرمگسهایی تشبیه کرده که باعث آزار و اذیت اسب شده و او را از کار باز می دارند . با این حال دوست عزیز و نویسنده داستان زنی که ...... باید بگویم که ضعف تالیف و به خصوص عدم رعایت قواعد دیالوگ نویسی که متاسفانه در اکثر آثار ادبی به چشم می خورد در این داستان نیز مشهود است . با این حال در صورت توجه به اصول درست دیالوگ نویسی و نقش ان در آثار ادبی می توان در آینده شاهد شکوفایی بهتر شما در این عرصه باشیم . شخصیت پردازی با گفتگو از کارکردهای مهم گفتگو است که می تواند به صورت غیر مستقیم شخصیت ها را معرفی کند. به نظر من پایان داستان به قول شعرا حسن ختام ندارد و گره گشایی زود و به دور از انتظار خواننده است . ان شاء الله در آینده پایان نامه دوره کارشناسی ارشدم را تحت عنوان نقش گفتگو و لحن در آثار غلامحسین ساعدی به صورت کتاب ارائه خواهم کرد تا شاید دوستداران ادبیات داستانی را به کار آید .

.........................................................................................................

شاعران خوب،  اهاليِ پلار سلام . از دلگرمي هاي شما بسيار سپاسگزاريم . وهمين كلمات زيباي شما بزرگترين مشوق ما براي بهتر شدن است . منتظر اشعار زيبايتان هستيم . ( مسعود سبزواري جوزاني – مديريت انجمن )

....................................................................................................................

سلام به دوست عزيزي كه با نام طلوع براي ما پيغام فرستاده . متشكريم از تعريف و تمجيد شما . شعري رو كه براتون فرستاديم سروده يكي از بچه هاي انجمن نويسندگان است كه در جشنواره ي ادبي استان همدان سال 85 موفق به كسب عنوان نخست در بخش شعر نيمايي شده كه پيش كشتان كرديم . باز هم ممنونيم .

( مصطفي ميرزايي پيهاني – مديريت وبلاگ )

..................................................................................................................